เชื่อมั้ยว่าวันนี้กูยังไม่ได้นอนเลยสักแอะ

กูหมายฟามว่ามะคืนกูยังไม่ได้นอนเลยอะ กูตื่่นมาตอนบ่ายครึ่งของมะวาน 

แล้วก็ไปสอบเมทริกซ์ ซึ่งจริงๆแล้วกูอัจฉริยะมากๆนะ แต่ว่ากูลืมย้ายข้างสมการตั้งแต่บันทัดแรก

เปนเหตุให้กูค่อนข้างชัวร์ว่ากูต้องได้ศูนย์ อ้อ อีกอย่างนึงกูลืมบอกไป วันก่อนกูรอเพื่อนอาบน้ำไปสอบเคมี

ทั้งๆที่กูก็รู้อยู่ว่าเวลามันจวนเจียนมากๆ แล้วกูก็อ่านทบทวนมาอย่างดีมากๆ

เพียงแต่ว่าถ้ามึงเปนแฟนคลับกรู หรือติดตามบลอกกรูอย่างต่อเนื่อง มึงจะรู้ว่ากูด้อยทักษะการหาเพื่อนมากๆเลย

พอได้มาสักคนนึงกรูเลยต้องถนอมไว้เต็มที่ สุดท้ายกูก็รอมันอาบน้ำจนเสด แล้วก้อไปสอบเคมีไม่ทันตามเคย

การเอาคะแนนแลกเพื่อนนี่ถ้าคิดตามทิดสะดีแล้วมันก้อไม่คุ้มหรอกนะ

แต่พอมีเพื่อนแล้วกูรู้สึกแฮปปี้มากเลย ในทางปติบัติเลยถือว่าคุ้ม

แม้ประสิทธิภาพสมองกูสมควรจะได้เคมีและเลขเต็มก็ตาม แต่ช่างแม่งเหอะ สกรูวแม่งให้หมด

 

มะวานกูเลิกแล้วก้อไปกินเหล้ากับพวกเด็กกายภาพต่อ เด็กกายภาพแม่งดูสนุกสนานกันดีนะ

เล่นกันเหมือนห้องเก่าสมัยมอปลายกูเลย แล้วก็ปฏิบัติต่อกูอย่างดี ไม่เหมือนเพื่อนในคณะกูหรอก 

ทุกคนเห็นหัวกู รินเหล้าให้กู แม้กูจะกินแค่สเมอนอฟสองขวดกับโยเกิตหนึ่ีงกระแป๋งก็ตาม

แต่เสดแล้วกูก็ไม่ได้หลับอะ เพราะเพื่อนกายภาพกูสองคนเมาขี้เรื้อนมาก พอแม่งอุแหวะในห้องน้ำเสด กูเลยตัดสินใจกลับหอ (คือกูไม่ชอบเขย่งตีนข้ามกองอ้วกของใครไปเยี่ยวอะ กูไม่ได้ทำสกปรกแล้วทิ้งเพื่อนนะ)

แต่แม่งน่ามหัศจรรย์ใจมากๆเรย เพราะขณะที่กูเดินกลับขึ้นหอตัวเองนั้นข้างนอกแม่งมืดตึ้ดตื๋อไปหมด

แต่พอกูขึ้นลิฟท์แล้วมาถึงห้อง กลับกลายเปนว่าแม่งสว่างโล่งแจ้งแล้ว เปนปรากฎการณ์ชนิดหนึ่งที่เกิดขึ้นทุกๆวันแต่น่าตื่นเต้นมากเลยนะ ถ้ามึงเห็นความมืดมิดกับแสงสว่างสลับกันในเสี้ยววิ
กูรู้สึกอะเมสซิ่งมากๆอะ บอกตามตรงกูยังไม่เคยไม่นอนข้ามคืนเลย

กูไม่คิดด้วยว่ามันจะน่าประทับใจขนาดนี้ หรือกูควรดูช่องดิสคัฟวารี่ให้มากขึ้นวะ

วอทเอฟเว่อร์ กูดูฮีโร่ส์ไปหนึ่งตอนแล้วก็ฟาดเบรกฟัสให้ตัวเองเป็นแซนด์วิชแฮมชีสกับกาแฟ
(กูก็ไม่รู้จะบอกไม แลดูชักจะเหมือนอีวินเขียนเข้าไปทุกวัน)

แล้วกูก็ไปเรียนต่อ แต่ก็ไม่ค่อยได้ฟังหรอกนะ ฟังไอพอดสะมากกว่า แต่ว่าวันนี้กูเรียนแปปเดียว เลิกแล้วก็ไปกินก๋วยเตี๋ยวกับแก๊งค์เพื่อน ขอเน้นว่า แก๊งค์เพื่อน

ซึ่งนั่นหมายฟามว่ากูมีเพื่อนเปนตัวเปนตนขึ้นทุกวันแล้วนะ จิงๆกูอยากปรบไม้ปรบมือกับโชคชะตานิดๆที่ทำให้วันนั้นกูหลงทางมาเจอส้ม

แล้วก็อยากปรบมือให้ความเก่งของตัวเองจิงๆที่รีบขอเบอร์ส้มไว้ เพราะคบกับส้ม(และเพื่อนของส้ม)แล้วแม่งใช้ได้ทีเดียว

ส้มเปนคนนิสัยดี แต่มีอารมณ์ขัน ซื่อๆ หลอกง่าย ฮ่าๆๆ แล้วเพื่อนส้มอีกคนก็ดูจะเข้ากับกูได้ดีด้วย

ตอนนี้กูไม่ค่อยห่วงเรื่องเพื่อนเท่าไหร่แล้ว (ถึงจะยังวางใจไม่ได้ร้อยเปอเซน แต่มันก็ดีขึ้นมากๆๆๆ)

ตอนนี้กูห่วงการล่าลายเซ็นรุ่นพี่และการเรียนการศึกษามากกว่า มีบางส่วนในมหาลัยที่กูชอบและไม่ชอบ

กูไม่ชอบตรงต้องมาตามขอลายเซ็นเนี่ยแหระ ไร้สาระเปนที่สุดอะ ตอนนี้กูก็ล่าไว้ได้รวมยอดแล้ว ตั้ง4ลายเซ็นแน่ะ

กูต้องโดนอีพี่ว้ากมาแว้ดๆๆๆอีกแน่เลย  แต่ช่างแม่งเหอะ กูมีแผนสำรองไว้แล้ว กูจะร้องไห้ แล้วแกล้งทำเปนลมบ้าหมู

ถ้ากูตีบทแตกอย่างไรจะมาอัพเดทให้ฟังในเอนทรี่ต่อไปนะ

ตอนนี้กูต้องไปล้างชามคอนเฟลกแห้งกรังที่กินไปเมื่อสี่วันที่แล้ว แล้วก็ไล่อีแมลงสาบน่าเบื่อในห้องน้ำออกไปอีก

ไปโนะ บายสวัดดี

 

Comment

Comment:

Tweet

เเม่งจบเลียนเเบบบล้อกกุอะ คิดเองบ้างไลบ้างนะ

กุวัยรุ่นปะ

#3 By หนับ (125.27.221.33) on 2010-06-27 23:29

แต่เมิงชอบแพล่มว่าวันๆแดกห่าไรไปบ้าง
ได้กี่กิโลแคลลอรี่

#2 By ALLA on 2010-06-27 22:51

กุว่ากุม่ายเคยเขียนนะว่ากูแดกแฮมชีสกะกาแฟ

#1 By imvile on 2010-06-26 22:57