สวัสดี กูกลับมาอีกครั้งตามคำเรียกร้องของมิตรรักแฟนเพลง

อาทิตนี้เปนอาทิตแรกที่กูตัดสินใจอยู่หอโน้ะ เพราะว่าอาทิตหน้ากูจะสอบแล้ว

จะบอกให้ว่าการอ่านหนังสือของกูยังคงสโลว์ลี่ไม่คืบหน้าเหมือนตอนเอนท์ไม่มีผิด

แล้วที่สำคันคือคนที่นี่แม่งแลดูเก่งมีวิชาติดตัวกันหมดทุกคน

อาจจะไม่ได้เก่งรายมาก แต่ก็ดูเหมือนพวกแม่งจะเอาตัวรอดกันได้หมด

ถ้ามึงเพลี่ยงพล้ำนิดเดียวมึงก็อาจจะได้เปนที่โหล่ของห้องไปโดยไม่รู้ตัว

วันนี้กูก็สคิปคาบไอทีไปอีกหนึ่งคาบ เหตุเพราะนาลิกาปลุกไม่ดัง

กูเคยสงสัยมาตลอดว่าไอ้ข้ออ้างว่านาลิกาปลุกไม่ดังนี่มันตอแหลสัสเลย

แต่ตอนนิกูเข้าใจแล้วหละ มันไม่ดังเพราะกูหมุนอย่างเดียวแต่ลืมยกฝาขึ้น

แล้วมะคืนกูก็เยี่ยวทั้งวันจนแทบนอนไม่ได้ เหตุเพราะเหล้าแม่งยับยั้งการหลั่งเอดีเฮชของกู

(มันคือฮอโมนจากต่อมไร้ท่อนะ บอกไว้ในเคสที่มึงโง่) แล้วสุดท้ายกูก็ต้องอยู่คนเดียวทั้งวัน

กับหนังสือตะลุยโจทเล่มแดงแปร๊ดของอุ๊

กูเปนคนที่โง่เคมีมากๆเลย สารภาพจากใจจริง ทั้งๆที่ปกติแล้วกูเปนคนขี้อวดมาก

แต่กับเคมี กูยอมรับเลย กูโง่ยิ่งกว่าควาย กูไม่รู้ว่าพันธะต่างๆมันจับกันอย่างไร กูไม่รู้ว่ามันทำงานกันยังไง

เรียนมาทั้งหมดสามปีกูเขียนได้แค่สูตรของเกลือแกง แล้วกูก็ไม่รู้ว่ากูจะเอนท์เภสัชมาทำเหี้ยอะไร

กูไม่เคยมีความพิศวาสในอาชีพอะไรพวกนี้เลย กูคิดแต่ว่าสักวันกูจะสบาย

กูจะนั่งๆนอนๆกินอยู่หลังเคาน์เตอร์ยา ใช้เงินเดือนซื้อความสนุกหรรษาในเวเคชั่นอย่างที่อาชีพน่าเบื่อนี้ให้กูไม่ได้

แต่ระหว่างนั้น

แม่งมีแต่ความโหดร้าย การเรียน การสอบ การทำงาน การเข้ากับผู้คน พวกคนป่วยมีแต่เชื้อโรคอี๋ๆๆ

พวกเด็กหน้าตาซูบซีดมาถามหาเฮโรอีน พวกคนแก่ๆสะงอกสะแง่กไอค่อกแค่กมาถามหายาวิเศษ พวกคนลามกมาซื้อหาไวอากร๊า พวกเด็กใจแตกมาซื้อยาคุม

จิงๆกูไม่ได้รังเกียจขนาดนั้นหรอกนะ ถึงกูจะบรรยายได้น่าเกลียดเล็กน้อยแต่กูก็เต็มใจทำเพื่อเงินนะ

แม้ชีวิตทุกวันนี้กูจะดีขึ้นมาก กูมีเพื่อน ที่เข้ากับสไตลของกู

ขี้โดด ขี้เหล้า หยาบคาย จิกกัด ตลกขบขัน แต่พื้นเพจิงๆแล้วนิสัยดี มีน้ำใจกับกู พึ่งพาได้เล็กน้อย

แล้วก้อซี้กับกูในระดับมากๆ เท่าที่เวลาสองเดือนจะทำให้คนซี้กันได้ แต่เอาเข้าจิงกูก็ยังอยากสคิปไปอีกอยู่ดี

กูอยากซี้กับเงินเร็วๆมากกว่า

ถึงเงินมันจะไม่ใช่ทุกอย่าง แต่มันก็เกือบจะทุกอย่าง

กูอยากซื้อรีสอทบันยากาดดีๆ ใช้เงินจัดปาตี้ส่วนตัว ซื้อดาดฟ้าสูงๆไว้ดูท้องฟ้า เคลียร์ บลู สกาย

ซื้อยาสูบแพงๆ ซื้อทุกอย่างที่คนบ้าวัตถุนิยมอย่างกูจะซื้อได้

กูมีความสุขกับการ เชสซิ่ง

กูชอบตั้งเป้าหมายเปนวัตถุอะไรซักอย่าง แล้วพอได้มันมา แม่งเปนฟามรุสึกที่วิเศษมาก

คือกูไม่ได้จะขัดหลักเสดถะกิจพอเพียงอะไรหรอกนะ สักวันนึงตอนกูแก่ๆกูอาจจะพอใจกับการปลูกผักกะหล่ำปลีไว้ที่สวนหน้าบ้านเฉยๆก้อได้

แต่วันนี้กูมีความสุขกับเงินและสิ่งของ หรือของภายนอกอะไรก็ตามแล้วแต่มึงจะเรียก

แล้วกูก็เชื่อว่าแกนหลักของชีวิต ก้อคือความสุข กูจะทำทุกอย่างที่ทำให้กูมีความสุข

อย่าด่าด้วย จบ

 

Comment

Comment:

Tweet

ช่าย เราต้องทำอะไรก็ได้ที่เรามีความสุข :)

#1 By PLUEMZ* on 2010-07-16 23:04